برایت از آیه های سرخ مینویسم . از پندار بی محابای خویش و تلخی بی شکیب هجرتت در جشن ستاره باران داس و چکش..... تار مینویسم، به تاری چشمانم که تو را اینچنین به حافظه ام سپرد و این گستردگی میدان گل سرخ هنوز به وسعت نگاه توست ،، .

+ نوشته شده در  جمعه هجدهم آذر 1390ساعت 6:56 بعد از ظهر  توسط گرافیست | 
من اینک اعتراف میکنم و عقوبت این اعترافم را به جان خواهم خرید من با تمام جرات و جسارت اعلام میدارم که "هنوز انسانم"

+ نوشته شده در  جمعه هجدهم آذر 1390ساعت 6:51 بعد از ظهر  توسط گرافیست | 
 چه زیباست تصویر من در میان دستانت


                           و آن همایل سیاه


چه خواستنی نموده این همای شکسته بالت را


                                                      در میان قابی از سکوت


                                     ای سراب زیبایی !....

+ نوشته شده در  شنبه ششم فروردین 1390ساعت 3:22 بعد از ظهر  توسط گرافیست | 
آخر پازیرکی خواهم انداخت

                             که بنشینی

و گلابی که دست بشویی

                                از هر چه نماندن است.

بمان

بمان که نماندنت آواریست از جنس کهکشانهایی که بدوش میکشم...

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هفتم مهر 1389ساعت 2:56 بعد از ظهر  توسط گرافیست |